Zastosowanie praktyczne znajdują nawozy z mikroelementami oraz mikronawozy. Te ostatnie lansowane są ostatnio w formie preparatów do stosowania dolistnego.
Produkcja tych nawozów rozwinęła się intensywnie na przestrzeni ostatnich 20 lat w tym przede wszystkim w Polsce z ukierunkowaniem na stosowanie mikroskładników nawozowych. Nowością ostatnich lat jest zdefiniowanie związków chelatujących jakie mogą być stosowane i deklarowane przez producentów nawozów.

Mikronawozy będące solami technicznymi względnie chalatami mikroelementowymi znajdują się w obrocie handlowym jako mikronawozy pojedyncze lub mieszaniny, w formie stałej lub płynnej.

W pojedynczych mikronawozach w formie soli technicznych wymagane jest  deklarowanie  zawartości mikroskładnika rozpuszczalngo w wodzie.

Producent deklarując typ nawozu jako „chelat metalu” lub deklarując związek chelatujący mikroskładniki w nawozach płynnych wieloskładnikowych, jest obowiązany do podania nazwy czynnika chelatującego, zawartości składnika rozpuszczalnego w wodzie, zawartości formy schelatowanej oraz zakresu pH gwarantującego akceptowalną stabilność frakcji schelatowanej.

Zawartość schelatowanej formy mikroelementu w mikronawozach pojedynczych nie powinna być mniejsza niż 80%. Wartości minimalne dla mieszanin mikronawozów dotyczą sumy mikroskładników.  Zawartość minimalna w nawozach stałych wynosi  5%  a w nawozach płynnych 2% .